Vrijwilligers en mantelzorgers…

Door Privé: Karel Winkels op 22 juni 2018

Waar zouden we zijn zonder vrijwilligers en mantelzorgers. Ik denk nergens. Als je ziet wat er allemaal door vrijwilligers en mantelzorgers wordt gedaan. Ongelofelijk gewoon.

Denk aan instellingen, kleine huishoudelijke werkzaamheden, mee naar de dokter, of naar het stadhuis voor een paspoort.

Het lijkt voor u en mij niets bijzonders maar voor instellingen is het een enorme ontlasting van de werkdruk. En dan hebben wij het nog niet gehad over de duizenden vrijwilligers bij sportverenigingen en bij projecten met weinig tot geen subsidies. Zo is daar bijvoorbeeld “de Buffel” die is gered door vrijwilligers die daar keihard werken aan onderhoud en rondleidingen.

Verenigingen en instellingen kunnen niet zonder de medewerking van vrijwilligers.

Maar langzaam rijst toch de vraag; kan dat allemaal wel?

Raak je niet aan de grenzen van die grote aantallen vrijwilligers en mantelzorgers. Als je denkt aan wie zijn dat nu eigenlijk die wonderbaarlijke vrijwilligers en mantelzorgers?

Nou dat zijn veelal ouderen die met pensioen zijn en mensen die iets zinvols willen bijdragen voor anderen als zij nog een uurtje over hebben. Maar ook partners van zieken, of ouders van afhankelijke kinderen.

Als je dus naar die vraag over vrijwilligers kijkt zie je dat de ouderen langzaam opraken o.a. omdat de pensioenleeftijd omhoog gaat en dat zij voor hun afhankelijke partner moeten zorgen. En dat kan leiden tot meer mensen die ‘opgebrand’ zijn en dus niet meer in staat zijn om nog iets te kunnen doen. Deze woorden komen uit de mond van een projectleider die zich zorgen maakt om het terug lopen van het aantal vrijwilligers. Maar ook omdat er nu vaak wordt gekozen om mensen die tussen twee banen zitten verplicht vrijwilligers te laten doen.

En dat gaat natuurlijk voorbij aan het woord ‘VRIJWILLIGER’. Iemand die iets wil doen voor een ander zonder betaling, dat is vrijwillig.  Verplicht/vrijwillig werken om je uitkering te kunnen houden als je nog geen werk hebt is dat niet.

Als persoon ben ik afhankelijk van een mantelzorgster waar ik niet zonder kan. En voor mantelzorgers geldt ongeveer hetzelfde. Op mantelzorgers wordt een steeds groter beroep gedaan en ook daar bereiken we de grenzen en is een andere manier van denken nodig. Een manier die mensen insluit, mee laat doen, maar ook beschermt en niet kapot laat gaan omdat zij er niet meer tegen kunnen. Met alle gevolgen van dien.

Privé: Karel Winkels

Privé: Karel Winkels

Wonen, Werk & Recreatie Zorg, Welzijn & Onderwijs

Meer over Privé: Karel Winkels