Door op 7 oktober 2014

Keek op de Week – 7 oktober 2014

Stilte voor de storm?

Over de Partij van de Arbeid en vangnetten, Wateringen en Kickersbloemen, zorgen over zorg en robotisering, en een stip op de horizon.

PerpetuumMobile

De animo om op onze website te publiceren is zo groot dat we er bijna een verkeersleider voor nodig hebben; dat is wel eens anders geweest, maar nadat onze webmaster Truus aanhoudend iedere keer weer iedereen achter zijn broek aan zat, lijkt het inmiddels de status van perpetuum mobile (“voortdurende beweging”) te hebben bereikt.

In elk geval wil ik het deze keer hebben over bovenstaande onderwerpen.

Partij van de Arbeid

PvdA roos 200De PvdA ledenraad was een warm bad. “Wat, een warm bad, in deze tijd van desastreuze peilingen?”.

Ja, inderdaad!

Uiteraard maakt elk rechtgeaard PvdA-lid zich zorgen over het resultaat van komende verkiezingen, want niemand is echt gelukkig met de peilingen en de signalen dat we een afgrond tegemoet gaan.
Gelukkig onderkennen veel van onze leden blijkbaar ook dat de PvdA met haar 38 kamerzetels nu het verschil maakt in een coalitie waar we te maken hebben met een VVD met 41 zetels. Natuurlijk hadden allemaal graag gezien dat we in een links-progressieve constellatie hadden kunnen opereren, maar dat bleek in 2012 de uitkomsten van de verkiezingen niet mogelijk. De PvdA kon toen kiezen tussen meedoen met een grote VVD of langs de kant gaan staan:

• Langs de kant gaan staan was zeker makkelijker geweest en had ons ongetwijfeld aantrekkelijker gemaakt voor veel kiezers; we hadden heerlijk langs de kant kunnen roepen hoe het allemaal heel anders had gemoeten en dat wij het veel beter hadden gedaan. En we waren niet afgerekend voor de harde maatregelen die genomen moesten worden. Of
• We konden meedoen met de VVD, accepteren dat die rechts-liberale partij een deel van haar beleidswensen zou verzilveren, daarbij zo goed mogelijk de scherpe en asociale kantjes afschaven, en in elk geval voorkomen dat opnieuw een rechtse coalitie met partijen als CDA en D66, of nog erger (het gebeurde eerder) met de PVV zou kunnen vormen.

De PvdA koos voor de moeilijke, maar feitelijk enige mogelijke opties voor een politieke partij die haar verantwoordelijkheden serieus neemt: samen met de VVD een consensusregering vormen met geven en nemen, en het land vooruit helpen.
Is dat zonder enige kommer en kwel? Jammer genoeg niet: toen we de verantwoordelijkheid aannamen om mee te gaan regeren midden in de diepste economische crisis in vele tientallen jaren, wisten we dat we daarmee in eerste instantie een electorale veer zouden laten. Als je kastanjes uit het vuur haalt, zul je je vingers branden.

KrantenDe Volkskrant citeerde mijn woorden op de ledenraad als volgt: “Daan Dankaart uit Hellevoetsluis: Wat wij vertellen is complex. De uitleg van de PvdA is moeilijk voor het voetlicht te krijgen, omdat er ook een VVD-luchtje aan hangt. Wij hebben behoefte aan duidelijke verhalen die we aan de deur kunnen vertellen.” Ook AD en Dagblad van het Noorden refereerden aan mijn uitspraak. Overigens daargelaten dat de zinsnede over het VVD-luchtje niet van mij was, maar ik dacht van Lodewijk Asscher, het geeft wel mijn visie weer: we doen inhoudelijk het maximaal mogelijke, en de kunst is nu om het in eenvoudige bewoordingen uit te leggen.
Om dit ook nog in andere bewoordingen te verduidelijken: na de zomer schreef Diederik Samsom in de Volkskrant een zeer waardevolle en mijns inziens correcte analyse over de situatie van de PvdA. Nu is het de kunst om deze analyse om te zetten in korte en heldere uitleg voor “aan den deur”. Geen sinecure!
Waar nu en de komende taak van de PvdA moet liggen, is duidelijk: help de VVD af van te rechts beleid, en wees zelf het vangnet voor alle knelpunten die mensen niet het hoofd kunnen bieden, zoals in de zorg voor ouderen, onderwijs, gezondheidszorg, werkeloosheid, arbeidsbeperkingen en participatie.

Verdwijnt OBS De Wateringe uit de Bremstraat?

Niet als het aan de PvdA Hellevoetsluis ligt!

OBS de Wateringe

OBS de Wateringe

Onze stellingname is duidelijk: de PvdA was, is en blijft van mening dat er een volwaardige basisschool moet blijven ten westen van de Rijksstraatweg.
We zullen de argumenten hiervoor niet herhalen, maar in het kort komt het op de volgende drie aspecten neer:

• Een basisschool moet dichtbij zijn; de kleine pootjes van een 6-jarige kunnen niet tussen de middag van de Sportlaan naar de woonwijken in het uiterste westen van Hellevoetsluis lopen;
• De looproute van de Bloemen- en Plantenbuurt, Dorp & Hoonaart, Vogelbuurt en Nieuw-Helvoet naar de Sportlaan is verre van veilig, en dat kan slechts met kunst- en vliegwerk verholpen worden;
• Onderzoek naar de sociale cohesie in de Bloemen- en Plantenbuurt toont aan dat verdwijnen van de school opnieuw een aanslag op de samenhang van de buurt zal vormen.
De argumenten van het college om de school te verplaatsen naar een nieuw te bouwen schoolcluster aan de Sportlaan zijn:
• De “deelnemende partners” (lees: onderwijsgroepen PRIMO en VCO De Kring, en stichting Push v.w.b. peuteropvang; dus geen leerlingen en ouders) achten andere opties niet haalbaar, met name op financiële gronden, en
• Laten zich niets of weinig gelegen liggen aan de conclusies van het door hen terzake geïnitieerde onderzoek naar de sociale cohesie in de wijk in samenhang met het bestaan van OBS de Wateringe.

IMAG0252[1]Natuurlijk is het goedkoper om een aantal scholen bij elkaar te voegen, en wij hebben er dan ook niets op tegen om de voormalig afzonderlijke scholen De Brug, De Wateringe en de Montessorischool op één enkele locatie te huisvesten; maar waarom moeten Brug en Wateringe dan verhuizen naar de Sportlaan, waar ook al een andere school (de Hendrik Boogaardschool) gevestigd is? Te meer omdat de Wateringe kwa aantal het grootst aantal leerlingen had en heeft, en gelegen is de buurten waar bijna 60% van de inwoners van de wijk wonen. En kijk eens door uw oogharen naar een kaart van Hellevoetsluis met de ligging van de school, en haal daar eens de Wateringe uit: dan blijft er in Hellevoetsluis west wel een heel grote witte vlek over.Logo radio voorne
Niet acceptabel, en dat vindt in elk geval ook 81% van de respondenten van ons laatste buurtbezoek aan de Vogelbuurt. Ik was dan ook gelukkig dat ik dat afgelopen zaterdag namens de PvdA kon ventileren in een live interview met Radio Voorne.

Dit interview kan nog worden beluisterd: klik hier , en selecteer

programma STUDIO VOORNE,
datum 04-10-2014,
fragment HELE UITZENDING – 12:00

Kickersbloem-III

Kickersbloem-III, de ontwikkeling van een nieuw bedrijventerrein waar het college zich keer op keer van haar slechtste kant laat zien.
Ja, de PvdA Hellevoetsluis is voor de ontwikkeling van dit nieuwe bedrijventerrein, maar we zijn zeker niet gelukkig met de manier waarop de ontwikkelingen zich opvolgden en de wijze waarop het college hierover met de bewoners communiceerde.

• Is het realistisch om ervan uit te gaan dat dit bedrijventerrein uiteindelijk 90 ha groot zal kunnen worden? Wij betwijfelen dat met argumenten, en hebben dan ook steeds gesteld dat wij dit project in eerste instantie beperkt zouden willen zien tot 40 ha.
• Waarom lag het college zo dwars om op voorhand een MER-procedure te volgen. Was weliswaar niet verplicht, maar had zeker kunnen leiden tot een aanmerkelijk grotere acceptatie van betrokken bewoners van Hellevoetsluis en buurgemeenten.?????????????
• Wij kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat het project steeds verder opgerekt wordt ten opzichten van eerdere plannen en toezeggingen (maximale bouwhoogten, landschappelijke inpassing, fasering van groenafscherming, fasering van uitgifte van bedrijfskavels).
• Waarom is er zo weinig van de zienswijzen van bewoners meegenomen in het nu voorliggende bestemmingsplan? Volgens ons had hier meer mee gedaan kunnen worden. Tekenend in dat opzicht was de opstelling van de gemeente bij de onlangs gehouden hoorzittingen over het bestemmingsplan, en het weinig fraaie gebrek aan transparantie zoals het wel of niet beschikbaar stellen van de geluidsopnamen van de hoorzittingen. Lijkt bijna op ‘inwoner-bashen’.

Ook binnen onze fractie blijven wij nog steeds met een ‘unheimlich’ gevoel zitten. Weten wij nu echt waar je ‘Ja’ op gaan zeggen, in hoeverre wordt aan eerdere toezeggingen gevolg gegeven, wat zijn de economische risico’s. Onze fractie zal er dan ook alles aan doen om de twijfels weg te nemen zodat wij uiteindelijk weloverwogen en goed beslagen ten ijs haar visie in de gemeentelijke besluitvorming klaar heeft. Werk aan de winkel dus.

Zorgen over zorg

Het zal weinigen ontgaan zijn dat per 1 januari 2015 grote veranderingen op til zijn met betrekking tot een aantal zaken op sociaal en sociaaleconomisch gebied: veel taken in de zorg, werk & bijstand en Jeugdzorg worden van de rijksoverheid overgeheveld naar de gemeenten, en dit gaat op hetzelfde moment gepaard met forse bezuinigingen.
Elke verandering hoeft niet slecht te zijn, en een feit is dat wij de afgelopen jaren op te grote voet leefden (en, lieve VVD, dat was zeker niet voornamelijk het gevolg van met geld smijten van de PvdA in eerdere kabinetten!). de uitgaven in de zorg liepen exorbitant op, deels door inefficiënt gebruik en ontoereikende controle daarop, deels ook door de toegenomen mogelijkheden uit de medische wetenschap. Ook wij zijn er dan ook van overtuigd dat het een tandje goedkoper moet. En wij zijn ervan overtuigd dat het ook goedkoper kan, zonder dat er teveel op kwaliteit wordt ingeboet; denk bijvoorbeeld aan het leveren van kleinschalige zorg in de wijk, in plaats vanuit duur gemanagede zorginstellingen. De vraag die dan overblijft, is wie hiervoor de prijs moet betalen. Vanuit sociaaldemocratisch oogpunt moet de PvdA ervoor waken dat deze rekening terecht komt bij hen die het kunnen betalen, en niet bij diegenen de dat niet kunnen dragen; ook dat is solidariteit.
Wij denken dat ‘onze’ onvolprezen ministers en staatssecretarissen in dit kabinet (Lodewijk Asscher, Martin van Rijn, Jetta Klijnsma) de plannen zo zorgvuldig hebben gemaakt en getoetst hebben zodat ernstige problemen al op voorhand onderkend zijn en in de meeste gevallen er oplossingen voorhanden zijn. De processen zijn echter dermate complex dat het naïef zou zijn te denken dat het helemaal zonder rimpelingen, haperingen en pijnpunten zal gaan. Daar moeten we op voorbereid zijn om dan direct te kunnen bijsturen.
Samenvattend: het zal merIMAG0257kbaar zijn en hier en daar zal het zelfs pijn doen; iedereen zal zijn steentje naar vermogen moeten bijdragen, maar wie tussen schip en de kade driegt te worden vermorzeld, wie tussen hamer en aambeeld terecht komt, die moet op de juiste ondersteuning vanuit de PvdA kunnen rekenen. Daar zullen we zorg voor dragen, en u hoort daar nog meer van.
Gisteren maandag was er in Oude Tonge een zeer druk bezocht door de PvdA Goeree-Overflakkee georganiseerd Groot Eilandelijk Zorgdebat met deelname van onze staatsecretaris Jetta Klijnsma en de kamerleden Otwin van Dijk en Loes Ypma. Ook de PvdA Hellevoetsluis en Westvoorne waren daarbij ruim vertegenwoordigd. Duidelijke stellingnamen van de PvdA en geanimeerde debatten met de zaal, waarin de boventoon niet zozeer gevoerd werd door kritiek tegen het beleid (men lijkt wel begrip te hebben voor de noodzaak), maar wel zorg als dit vanaf 1 januari aanstaande niet allemaal zo loopt als gehoopt. Ook daar werd door de PvdA duidelijk gemaakt dat zij met een vangnet klaar zullen staan om onmiddellijk de helpende hand te bieden waar dit nodig is.

LoesjeDroomRobotisering

“I have two dreams” (vrij naar een illustere mensenrechtenactivist). (Een waarschuwing vooraf: mijn dromen zijn moeilijk; je moet er even bijblijven voor het beste resultaat).

De ene is dat werk, inkomens en rijkdom beter verdeeld zou moeten (kunnen?) worden, de andere is dat voortschrijdende robotisering er op enige termijn toe zal leiden dat er minder werk meer te doen is. En ik heb altijd het gevoel gehad dat deze twee dromen naadloos in elkaar zouden moeten kunnen vloeien. Laat ik eens verder dromen, en vervolgens eens kijken of ik gezond kan ontwaken uit deze dromen.
Iemand die het wettelijk minimumloon verdient ontvangt ongeveer 1/560e van het topinkomen van een nederlandse manager. Als ik alle inspanningen van de minimumloner (jong aan de arbeid, zwaar werk, zweet op de rug, pijn in de rug, weinig verantwoordelijkheden, etc.) vergelijk met de inspanningen van de manager (langjarige studie, lange werkdagen, hoofdpijn van het zware nadenken en de verantwoordelijkheden, afbreukrisico bij verkeerde besluiten, etc.) dan denk ik niet dat ik veel verder zou komen dan 1 op 20, en dan zit je al ruim hoger dan de premiernorm van € 230.000. Hoe kan dan het 560-voudige met droge ogen verantwoord worden?
Terug naar mijn eerste droom: hoe moeilijk kan het zijn om een rekenmodel te maken waarin je voor alle functies in de samenleving een waarde geeft aan alle geneugten (sociale contacten, studieplezier, arbeidsplezier, voldoening van werkresultaat, etc. etc.) en aan alle inspanningen (fysieke zwaarte, werkduur, stress, afbreukrisico, etc. etc.). Mijn Excel kan dit prima optellen en per functie een unieke score opleveren die de basis moet zijn voor een bijbehorend inkomen. Laat ik nou ook het vermoeden hebben dat de verschillen tussen hoogste en laagste inkomens dan veel geringer zullen zijn dan nu, en dat de premiernorm als topinkomen heel realistisch is. Als we inkomens van 10 miljoen terugbrengen naar de premiernorm, en dat ‘nivelleren’ noemen, dan ben ik het met Hans Spekman helemaal eens, dat ‘nivelleren een feest is’. Tot zover de eerste droom. Als ik hieruit ontwaak, ontwaar ik om mij heen dat de kapitalistische maatschappij nog een fors hinderblok voor mijn droom blijkt te zijn. Op naar mijn tweede droom.

We zien overal in de maatschappij dat steeds meer werk door machines wordt overgenomen, en dat zou goed moeten zijn: zelf-parkerende auto’s maken geen brokken, vliegtuigen zijn veel veiliger geworden sinds deze door computers worden bestuurd, veel aanvaringen op zee vonden plaats door foute manoeuvres, lasrobots lassen zorgvuldiger dan de beste vaklieden. Toch is er wel reden voor zorg met de ontwikkeling van automatisering en robotisering: het kan leiden tot verdringing van de mens van de arbeidsmarkt, en dit is zeker niet denkbeeldig in een wereld waar de geldschieters vaak uitsluitend belangstelling hebben voor winstverhoging en het welzijn en de levensomstandigheden van mensen slechts bijzaak zijn.
Nu mijn tweede droom: bepaal/bereken hoeveel arbeidsuren er nodig zijn voor alle taken en functies in de samenleving, en deel deze door het arbeidspotentieel aan mensen, et voila: dat is het aantal uren per jaar/maand/week dat ieder arbeidzaam mens ingezet zou moeten worden. Naarmate er meer geautomatiseerd wordt (lees: productie-effectiviteit neemt toe) hoeft iedereen minder te werken en houdt iedereen meer vrije tijd over.

Mijn dromen beginnen in elkaar te vloeien: mijn tweede droom vertelt mij hoeveel tijd ‘ de mens’ moet werken, en de eerste droom vertelt mij hoeveel inkomen hij daarvoor krijgt.
Langzaam ontwaak ik: natuurlijk zal het allemaal niet zo eenvoudig zijn, en zou het tot werkelijkheid brengen van deze samengevloeide dromen allerlei verfijningen, aanpassingen en correcties vergen. Maar zou het kunnen? Zou het kunnen leiden tot een eerlijkere wereld voor iedereen? Zonder oneigenlijke waardering van het hebben van geld, maar een eerlijke vergoeding voor een echte inspanning? Ik zal het niet meer meemaken, maar ik wil wel deze stip op de horizon zetten, met StipOpDeHorizonde hoop dat toekomstige generaties de fata morgana van de stip zien uitgroeien tot een Shangri-La op aarde.
LodewijkAsscher

Dankjewel, Lodewijk Asscher, voor je bespiegelingen over robotisering.