Door op 26 oktober 2013

Keek op de Week – 25 oktober…

De spanning die nu binnen de PvdA heerst  is inherent aan een volwassen democratische partij: De samenstelling van de kandidatenlijst. Aan de hand van een profielschets heeft een commissie op volledig integere gronden een concept lijst samengesteld van de kandidaten. Het belooft een boeiende ALV te worden, laat onze partijdemocratie maar spreken.

De week van…
Daan Dankaart…

Koudwatervrees…
Langzaam beginnen de raderen te draaien die ons gaan leiden naar een nieuwe gemeenteraad in 2014. De spanning begint dan ook te stijgen, zowel binnen onze partij als bij anderen in de lokale politiek. Er komt een drukke tijd aan om een zo goed mogelijk resultaat neer te zetten bij de verkiezingen van 19 maart om vervolgens, zonder adempauze, door te gaan voor een sterk sociaaldemocratische uitslag bij de verkiezingen voor het Europees Parlement op 22 mei. En tussendoor wordt Albert Heringa niet gestraft voor zijn hulp bij de zelfdoding van zijn bejaarde Moek, is het Zwartepieten voor 5 december begonnen, en hebben de andere fracties in onze gemeente koudwatervrees bij het idee van de PvdA om informatie vanuit partijen aan de inwoners in het gemeentehuis ter inzage te leggen.

Daar wil ik het deze keer over hebben.

Wapen HellevoetsluisVerkiezingen voor de gemeenteraad in maart 2014…
Onlangs werd de spanning de coalitiepartners blijkbaar te hoog, toen de VVD-fractie haar vertrouwen in de IBH-fractie opzegde. Het ging erom dat de plannen voor de ontwikkeling van het nieuwe bedrijventerrein Kickersbloem III tot stilstand dreigden te komen omdat het IBH het gewaagd had te pleiten voor een MilieuEffectRapportage. In hoeverre dit echt noodzakelijk is, wil ik even buiten beschouwing laten, evenals of het college dit van tevoren had kunnen bedenken. Maar wel is duidelijk dat verschillende groeperingen erom hadden gevraagd, zowel vanuit de Hellevoetse gemeenschap als vanuit de buurgemeente Bernisse. Het VVD-smaldeel binnen de coalitie kon het echter niet verkroppen dat IBH voet bij stuk hield bij hun gerechtvaardigde wens waarop harde woorden met elkaar werden gewisseld. Inmiddels lijkt dit pleit echter beslecht en hebben de kemphanen, voor zover ik begrepen heb, de vrede getekend.

Logo PvdADe spanning binnen de PvdA is van heel andere aard, en inherent aan een volwassen democratische partij: de samenstelling van de kandidatenlijst. Aan de hand van een profielschets heeft een commissie, naar ik aanneem op volledig integere gronden, een concept lijst samengesteld van elf kandidaten, en deze conceptlijst is vervolgens door het afdelingsbestuur bekrachtigd als voordracht voor de algemene ledenvergadering (ALV). Tot aan deze (openbare) ALV op 28 oktober zal ik mij naar buiten toe inhoudelijk niet over deze lijst uitlaten, noch over de totstandkoming en communicatie daarover, behalve dat er elementen in zitten die onze huidige fractie wel hebben verrast. In de ALV zal ik mijn visie hierover onverbloemd uitspreken, en ik roep hierbij dan ook zoveel mogelijk leden op om daarbij aanwezig te zijn en hun democratische rechten te gebruiken om tot een gedegen en gedragen definitieve kandidatenlijst te komen. Het belooft een boeiende ALV te worden, laat onze partijdemocratie maar spreken.

Overigens zal in deze ledenvergadering ook het verkiezingsprogramma voor 2014-2018 worden vastgesteld. Een lijvig geheel met inzichten en visies, stippen aan de horizon en doelen voor de kortere termijn en volgende raadsperiode, dat de grondslag zal vormen voor ons werk in de gemeenteraad en bij eventuele coalitiebesprekingen. Voor het schrijven van dit programma hebben wij de inbreng gevraagd en gekregen van de Hellevoeters, en veel van deze inbreng heeft dan ook zijn weg in het conceptverkiezingsprogramma gevonden.

Manifest 294Hulp is geen misdaad…
In mijn vorige “Keek”, begin september, maakte ik al gewag van het proces tegen Albert Heringa, de man die zijn 99-jarige moeder Moek hielp bij haar sterven. Op 24 september stelde het OM haar eis vast in dit proces: 3 maanden voorwaardelijke celstraf. Op 22 oktober volgde het vonnis van de rechtbank: Albert Heringa werd schuldig bevonden, maar zonder strafoplegging, o.m. “omdat hij zijn moeder hielp vanuit naastenliefde.” Eind goed, al goed? Nee, omdat het om een zeer principiële zaak gaat, waarin Heringa er vanuit gaat dat hij volstrekt niet schuldig is, omdat hij handelde uit overmacht. Alhoewel “Voltooid Leven” onder bepaalde voorwaarden reden mag zijn voor het verlenen van euthanasie, was er ten tijde dat Heringa zijn moeder hielp te sterven geen arts te vinden die daartoe bereid was. De Levenseindekliniek bestond toen nog niet. Daarom beroept hij zich samen met zijn advocaat Willem Anker op overmacht, en heeft hij hoger beroep aangetekend. Een daad van volharding die veel respect verdient.

Samen met Menna, sinds lang en hopelijk nog lang mijn echtgenote, ben ik zelf momenteel bezig met het opfrissen van mijn wilsverklaringen. In gesprekken met mijn huisarts is mij gebleken hoe moeilijk het is om een huisarts te vinden die euthanasie bij dementie of bij voltooid leven euthanasie niet uitsluit. In Hellevoetsluis is een dergelijk arts blijkbaar niet te vinden. In deze gesprekken heb ik aangegeven wat mijn volgorde van voorkeuren is met betrekking tot mijn waardig sterven, als het volgens mij mijn tijd is (overigens: voorlopig nog lang niet!):

  • Blijven leven tot een waardige natuurlijke dood erop volgt
  • Effectieve, zachte zelfdoding in aanwezigheid van naasten – “Pil van Drion”
  • Hulp bij zelfdoding door eigen huisarts in aanwezigheid van naasten
  • Euthanasie door eigen huisarts in aanwezigheid van naasten
  • Hulp bij zelfdoding door vervangende arts in aanwezigheid van naasten
  • Euthanasie door vervangende arts in aanwezigheid van naasten
  • Hulp bij zelfdoding door Levenseinde kliniek in aanwezigheid van naasten
  • Euthanasie door Levenseinde kliniek in aanwezigheid van naasten
  • Versterving

Zolang een vorm van ‘Pil van Drion’ niet bestaat, vind ik ik dus hulp van mijn eigen huisarts, waar ik in de loop der jaren toch een relatie mee opgebouwd heb, te verkiezen boven de hulp van een andere arts of de Levenseindekliniek. Daarbij speelt ook nog mee dat ik van mening ben dat ik mijn huisarts van harte de geneugten gun van mij heel lang gezond te houden, maar als tegenprestatie verwacht dat hij mij ook helpt aan een waardig levenseinde als mijn tijd daarvoor gekomen is. Dus niet een levenlang de geneugten, om mij dan over te dragen aan een welwillender collega die het moeilijke werk mag opknappen.

Waarom vertel ik dit allemaal? Omdat ik er geen moeite mee heb om erover te praten, maar vooral om te laten zien hoe moeilijk het nu nog steeds is om de gewenste hulp te vinden. Zelfdoding mag, maar je moet het wel alleen, en dus vaak in eenzaamheid, doen. Albert Heringa heeft zijn moeder dit eenzame einde willen besparen, kon hierbij geen hulp krijgen, en handelde daardoor uit overmacht.

NVVE logoDaarom moet artikel 294, lid 2, dat hulp bij zelfdoding strafbaar stelt, uit het Wetboek van Strafrecht. De NVVE ijvert ervoor om dit in de Tweede Kamer besproken te krijgen, en heeft daartoe een petitie opgesteld. Ik roep dan ook iedereen die een waardig levenseinde belangrijk vindt op om kennis van de petitie te nemen en deze te ondertekenen, via
http://petities.nl/petitie/hulp-is-geen-misdaad

En ondertussen hoop ik nog heel lang gezond en gelukkig te leven, en wens ik dat ieder ander ook toe.

SinterklaasZwarte Pieten, een ander geluid?
Nog een paar weken, en dan worden we weer overspoeld door een ‘Tsunami’ van Nederlands sprekende uit Spanje komende vrolijke mannetjes met een donkere huidskleur; al meer dan 150 jaar een zuiver Nederlandse traditie. En met enige regelmaat duikt dan de discussie op dat deze vrolijke donkergekleurde mannetjes een overeenkomst hebben met de negerslaven uit ons minder roemrijke verleden.

Ik waardeer veel aspecten van het specifiek Nederlandse Sinterklaasfeest, en ik weet hoeveel kinderen vol verwachting en plezier de Sint en zijn Pieten tegemoet zien. Maar ik hoor ook andere geluiden. Ik doel niet zozeer op VN-onderzoeker Verene Shepherd, omdat ik van mening ben dat zij zeer eenzijdig bekend is met het fenomeen. Maar ook in Nederland zijn er signalen dat niet iedereen onbevangen de Zwarte Pieten ervaart. Een voorbeeld is de kunstenaar Quincy Gario, maar er zijn er meer. Quincy Gario is van Curaçaose oorsprong, en heeft een donkere huidskleur. Daarmee heeft hij voor mij een streepje voor om zich uit te spreken of hij zich bezwaard voelt over de rol de Zwarte Piet, en op zijn minst zal ik dan ook luisteren naar wat hij hierover zegt. Dat is immers in elk geval meer representatief dan de uitspraken van al die blanken, waar ik er zelf een van ben, die nooit enige vorm van racisme hebben ervaren. Ik zeg niet dat hij terecht verontwaardigd is, maar wel dat ik mijn mening zeker niet uitsluitend zal baseren op wat mijn blanke soortgenoten vinden.

Met onze dubieuze rol in de middeleeuwen, met kaapvaart en slavenhandel, vanuit een (gezonde?) dosis VOC-mentaliteit, mogen wij best iets meer empathie hebben met onze iets donkerdere soortgenoten. En dan denk ik aan wat de burgemeester van der Laan van Amsterdam onlangs terecht stelde: ‘als Amsterdammers pijn ervaren als gevolg van een aspect van die traditie, is dat een goede reden voor een nieuwe ontwikkeling. Piet hoeft niet per se een zwarte huid en kroeshaar te hebben’ vindt de burgervader. Hij vindt niet dat de politiek iets moet verbieden, maar dat we deze discussie ‘wel als samenleving moeten voeren’. Van der Laan: “In mijn kindertijd was hij een boeman die ervoor zorgde dat ik mij zou gedragen. Volgens mij zijn wij allemaal blij dat Zwarte Piet die rol niet meer heeft.”

Ik ondersteun deze insteek van harte, en daarom ben ik er voor om de discussie in alle openheid te voeren, met elkaar (dus zeker ook met onze landgenoten met een donkere huid) vast te stellen of er groepen zijn die zich bezwaard voelen als zij met Zwarte Pieten worden geconfronteerd, en eventueel te gaan streven naar een andere vorm van Sint-helpers (misschien zouden vrolijke elfjes, of smurfen, o.i.d. dit net zo goed kunnen, en zonder te kwetsen). Tradities, prima, maar niet ten koste van medeburgers die zich dit aantrekken. We zijn immers in de loop der jaren ook afgestapt van de traditie om deze helpers ‘Pieter-me-knecht’ te noemen. Verandering is dus mogelijk zonder de pakjesavond, de surprises en de gedichten om zeep te helpen. Voor wie hier nog meer over wil weten, een goed stukje geschiedenis op de wetenschappelijke site van Scientias:
http://www.scientias.nl/schuilt-achter-vrolijke-piet-groot-verdriet/93820

De cirkel is rond, terug naar de lokale politiek…
Regelmatig gaat de PvdA Hellevoetsluis de buurten in om met de bewoners te praten. Elke keer worden de bevindingen van deze bezoeken en gesprekken huis-aan-huis teruggekoppeld door middel van een foldertje, en worden specifieke punten aan relevante instanties doorgegeven. Een enkele keer beland een dergelijk punt in de raad, bijvoorbeeld in de vorm van een agendapunt, schriftelijke vragen aan het college, of mondelinge vragen in het vragenuur.

Onze afdeling was ook van mening dat dit informatie is die op de leestafel in het foyer van het gemeentehuis thuis hoort, maar dat bleek niet te mogen: er is een oude afspraak dat er geen informatie van politieke partijen op de leestafel mag worden neergelegd. Daarop heeft onze fractie dit beleid in de raadscommissie AZM aan de orde gesteld door middel van een belegstukje, waarin voorgesteld werd: “Ons inziens moet het dus toegestaan worden dat zowel informatie door politieke partijen als over politieke partijen openlijk in de openbare leeshoek van het gemeentehuis beschikbaar moet zijn.” (Voor wie het hele belegstukje wil lezen: Klik op: Acrobat-document 26 okt. 2013).

Tot onze verrassing bleek echter dat onze PvdA-fractie als enige deze mening had (waarbij gezegd moet worden dat de fractie van de SP niet aanwezig was), geen van de andere fracties vond deze openheid nuttig of nodig. De essenties van het weerwoord van de ‘honorable’ fracties wil ik u niet onthouden:

  • IBH: “niemand heeft er controle over”
  • CDA: “hellend vlak, uitvoering lastig”
  • LvB: “elke week een stukje in Groot Hellevoet, op toerbeurt”
  • VVD: “het is een huis van de Raad, dus geen individuele partijen”
  • GL: “dan moet medewerkster van de balie bepalen wat wel en wat niet mag; men kan altijd zaken agenderen voor de commissies”
  • D66: “Heel lastige materie”
  • Fractie Brandt/Meijnders: “Heldere discussie”

Kortom: veel beren op de weg, en weinig animo om de inwoners echt te informeren. Lijkt een beetje op een discussie die ik eerder had in de commissie, toen ik vroeg waarom op de website van de gemeente geen links stonden naar websites van wijken en buurten, zoals www.nieuwhelvoet.nl. Het antwoord was dat dit het risico in zich heeft dat de gemeente verantwoordelijk wordt gehouden voor uitlatingen van die websites. Onzin, natuurlijk. Lijkt een cultuur van “Nee, kan niet” in plaats van een verfrissende “Ja, laten we het eens proberen”.