Door op 1 december 2013

Keek op de Week – 1 december…

Ik wil het deze keer hebben over de betekenis van Humanisme voor mij, over het NVVE-symposium “Manifest 294: Hulp is geen misdaad”, dr. Corrie (of waar een klein land nog kleiner in kan zijn) en uiteindelijk sta ik nog even bij verschillende aspecten uit de lokale politiek.

De week van…
Daan Dankaart…

Logo Humanistisch verbondHumanisme
Waar maak ik me toch druk om? Tja, het zal wel de aard van het beestje zijn, en ik maak mij druk omdat ik bepaalde principes heb. Enkele van die principes zijn dat ik niet geloof in hogere machten behalve die uit de natuurwetenschappen, dat ik waarde hecht aan menselijke waardigheid en individuele vrijheid, gelijkwaardigheid van mensen, zorg voor de leefomgeving en een humane samenleving, en dat ik zelf verantwoordelijk ben om volgens mijn principes te leven en te handelen. Onlangs heeft dar ertoe geleid dat ik mij heb aangesloten bij het Humanistisch Verbond, iets dat ik al lang van plan was. Als ik beschrijf wat het eigentijdse humanisme behelst, dan wordt duidelijk dat dit naadloos past bij de hiervoor benoemde principes: het eigentijdse humanisme is gestoeld op de volgende drie elementen:

  • De grondslag: het humanisme is een levensbeschouwing die uitgaat van de waardigheid van mensen en die inspiratie vindt in menselijke vermogens;
  • De maatschappelijke component: het humanisme is een politiek-moreel streven; en
  • De persoonlijke component: het humanisme omvat het streven naar een goed, mooi en zinvol persoonlijk leven.

Deze drie elementen zijn misschien goed samen te vatten met de slagzin “Zelf denken, samen leven”.

Hele boeken zijn er volgeschreven over het humanisme. Ik zal dat niet overdoen, want anderen deden dat al beter dan ik het ooit zal kunnen. Wel wil ik de drie elementen waarop het humanisme is gefundeerd, nader beschrijven.

De grondslag
Het humanisme gaat uit van de mens als uitgangspunt en een streven naar menselijke ontplooiing en ontwikkeling. Daarbij wordt getracht de wereld en het leven te begrijpen vanuit menselijke vermogens en de overtuiging dat de mens tijdens de evolutie is ontstaan uit natuurlijke processen. Een van de gevolgen daarvan is dat ons leven eindig is, en dat het daarna ook echt afgelopen is. Wat ik doen wil, zal ik dus tijdens mijn leven moeten doen, daarna kan het niet meer (trouwens, wat zou ik met 107 maagden aan moeten?…).  Dat maakt dan ook dat de menselijke moraal daarbij van belang is: ik ben immers zelfverantwoordelijk om te streven naar een zo mooi, zuiver en rechtvaardig leven, en de keuzes die ik daartoe maak. Ik kan en wil mij niet verschuilen achter veronderstellingen dat ik geleid word door hogere machten. Omdat ik die verantwoordelijk helemaal zelf draag, moet ik uitgaan van kennis: kennis over gedrag, mensen kunnen doorgronden, ontwikkelingen begrijpen. Deze kennis is echter niet onfeilbaar (zeker bij mij niet), en dat houdt in dat ik bereid moet zijn om mijn inzichten te herzien (en mijn lieftallige eega zal mij zeker bijvallen als ik stel dat ik wel heel vaak mijn inzichten moet herzien!).

Kortom: leven doe je zelf, en je kunt je niet achter een of meerdere god(en) verschuilen.

De maatschappelijke component
De menselijke waardigheid is het belangrijkste ideaal. Democratie is daarvoor een essentiële voorwaarde, en een belangrijke leidraad daarbij is de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Klik hier voor de volledige tekst van deze Verklaring: http://bit.ly/po8oig

Een paar andere aspecten die deze maatschappelijke component vormen, zijn individuele vrijheid, gelijkwaardigheid van mensen, zorg voor onze leefomgeving, een neutrale staat met een pluriform debat en een humane samenleving.

De persoonlijke component
In het streven naar een goed, mooi en zinvol persoonlijk leven is het nodig aandacht te besteden aan je eigen leven, en te kunnen genieten van je eigen bestaan. De kunst is dan ook om goed om te gaan met kansen en beperkingen, gebruik te maken van wat ik kan, en te aanvaarden dat ik sommige dingen niet kan. Het is niet anders, hoe graag ik dat ook zou willen. Daarbij vorm ik ook mijn eigen karakter en probeer ik dat steeds weer te verbeteren. Heel veel helpt daarbij de omgang met andere mensen, het herkennen van verschillen in karakters, en, heel soms, het onderkennen dat ik beter kan worden om ingesleten gewoonten of gedachten bij te sturen. Dat lukt lang niet altijd, maar elke keer dat dit wel lukt, ervaar ik als een nieuwe stap in mijn ontwikkeling. Zolang dat lukt denk ik ook voor anderen nog van waarde te kunnen zijn en is mijn leven zinvol.

Veel van de bovenstaande elementen herken ik ook in het gedachtegoed van de sociaaldemocratie, en daarom voel ik mij thuis bij de PvdA.

Manifest 294Manifest 294: Hulp is geen misdaad
Donderdag 28 november was ik uitgenodigd op het gelijknamige symposium van de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillig levensEinde (NVVE), waarvoor ik mij als vrijwilliger inzet. Een boeiend symposium waarbij een duidelijk hoogtepunt was de polemiek tussen strafrechtadvocate Esther Pans, die van mening is dat hulp bij zelfdoding in het strafrecht (art. 294, lid 2 WSr) moet blijven staan, en hoogleraar strafrecht Eugène Sutorius, die op flamboyante wijze aantoonde dat de Grondwet het fundament vormt dat ertoe moet leiden dat de hulp bij zelfdoding uit het strafrecht moet worden gehaald.

Een ander hoogtepunt van deze dag was het interview van (de uitstekende) presentator Lex Bohlmeijer (NCRV, o.m. Casa Luna en Amoroso) met Albert Heringa, die onlangs terecht stond voor de hulp die hij aan zijn moeder Moek verleende bij haar zelfdoding. Hij liet zien in welke integere spagaat hij was gekomen door de stervenswens van zijn moeder en de onmogelijkheid om hierbij hulp te krijgen vanuit de medische stand. Hij hield dan ook een kracht pleidooi om de strafbaarheid van de hulp bij zelfdoding uit de wet te verwijderen, mits voldaan wordt aan de voorwaarden: transparantie, onbaatzuchtigheid en zorgvuldigheid. Ik sta daar helemaal achter, en des te meer nu ik vastgesteld heb dat mijn huisarts, evenals andere huisartsen op Voorne-Putten, niet bereid zijn om te mijner tijd in alle gevallen mij te helpen conform mijn (volstrekt legale) wensen zoals ik die heb vastgelegd in mijn wilsverklaringen.

Verder werd de dag vervolmaakt door het frisse inzicht van dominee Gremdaat, de presentatie door antropologe Frederieke Defesche, auteur van het boek Voltooid Leven in Nederland (ISBN 9789023249115), van een onderzoek over wat ouderen ervaren, willen en doen als zij het leven voltooid vinden, een geëngageerd stukje cabaret van schrijver, zanger, ambassadeur van Unicef, en lid van het burgerinitiatief Uit Vrije Wil Paul van Vliet, en de symbolische overdracht van het gedachtegoed van Uit Vrije Wil aan de NVVE.

Kortom: wederom een interessante dag onder auspiciën van de NVVE, waarbij het opnieuw opviel hoe gedegen deze instelling haar activiteiten organiseert. Daar kunnen sommige anderen een puntje aan zuigen!

Dr. Corrie (of waar een klein land nog kleiner in kan zijn!)
Eerverleden week viel ik bijna van mijn stoel over de bekrompenheid die een (hopelijk klein) deel van onze bevolking tentoonspreidt: de discussie over het aanvaardbaarheidsgehalte van de seksuele voorlichting door dr. Corrie voor de schooltv. Een groep katholieke ouders namen het initiatief om protest aan te tekenen omdat deze uitzendingen “Smakeloos en zondig” zijn. Een van de uitspraken van de initiatiefnemer van dit protest wil ik u niet onthouden: “Een belangrijk deel van de schoonheid van de liefde tussen man en vrouw  is dat het verborgen is.”. Ik heb hier een paar kanttekeningen bij:

  • Ik begrijp hieruit dat de liefde tussen twee mensen van hetzelfde geslacht (ja, dat bestaat echt, lieve kindertjes) wel openlijk in schoonheid beleden kan worden.
  • Maar, zonder gekheid, je hoeft de daad niet in alle openheid op TV te tonen, maar wel openlijk vertellen hoe dat gaat, en dat is wat dr. Corrie prima deed.

Wat mij wel heel erg stoort, is dat dit (hopelijk kleine) groepje katholieke mensen veel minder ophef maakte toen de misdragingen van katholieke priesters aan het licht kwamen, terwijl het niet onwaarschijnlijk is dat openlijke seksuele voorlichting à la dr. Corrie dergelijk gedrag juist veel eerder aan het licht had gebracht.

Het maakt in elk geval duidelijk dat de Rutgers WPF nog veel te doen heeft en dat de NVSH eigenlijk ook nog even terug zou moeten komen.

Henk JoostenEn kijk eens wat ik ook in mijn schoentje vond: wat lokale politiek
Onze fractievoorzitter Henk Joosten had al aangegeven hoe de huidige gemeentelijke coalitie haar speeltijd in blessuretijd voltooit met een overduidelijke overgangsbegroting waar nu even tot aan de verkiezingen geen pijn in mag zitten. Gelukkig zijn wij niet vergeten welke pijn er in de laatste jaren met de begrotingen van deze coalitie al geleden is. Pijn die wij kunnen aanwijzen als gesloten peuterspeelzalen, achter de geraniums deponeren van mensen met een WIW-baan, sluiten van een bewaakte fietsenstalling, ernstig beperken van de sportsubsidies. Maar gelukkig kregen wij er op de valreep nog een elektrakabeltje voor terug (weliswaar zonder ijsbaan, maar wie daar op let heeft kniesoortjes). Het is hoog tijd voor verandering, maar u zult toch nog een paar maanden moeten wachten, tot 19 maart om precies te zijn.

Intussen waren ook de laatste commissievergaderingen en raadsvergadering niet echt opbeurend. Een kleine bloemlezing:

  • In WWR werd duidelijk hoe na tientallen jaren gedogen van het permanent bewonen van een “recreatiewoning” het aanstaande bestemmingsplan nu niet hersteld kan worden, terwijl de bewoners door het gemeentelijke apparaat feitelijk al die jaren op het verkeerde been werden gezet.
  • Ook in WWR werd tenenkrommend duidelijk hoe het college de initiatiefnemers voor het herontwikkelen van het oude schoolgebouw aan de Ploegschaar aan het lijntje houdt door geen besluit te nemen, maar weer een onderzoek te starten. Besluit mag blijkbaar pas na de verkiezingen genomen worden?
  • Bijna was de raadsvergadering van 28 november overbodig geworden. Na de nodige hamerstukken bleef er slechts één inhoudelijk punt (vaststellen herziene grondexploitatie Veerhaven) op de agenda staan, omdat raadslid mevrouw van Balen als enige dit punt niet als hamerstuk wilde beschouwen. Probleem echter, was dat mevrouw van Balen in deze raadsvergadering niet aanwezig was. Het bleek slechts een gering probleem, dat opgelost werd door er nu toch maar een hamerstuk van te maken.

Gelukkig was net de Regionale bestuurskrachtmeting Voorne-Putten van kracht geworden. Dit was dan ook aanleiding om als extra agendapunt opiniërende te worden besproken.  Meest in het oog springende uitkomst van dit onderzoek was wel dat de verschillende gemeenten op Voorne-Putten zich onvoldoende hebben ingezet om tot effectieve samenwerking te komen, behalve daar waar dit vrijwel niet anders kon. Er is dus nog wel werk aan de winkel, maar eerste zullen de gemeenten met elkaar moeten vaststellen welk werk dat dan is. Ik ben er nog niet van overtuigd dat alle gemeenten en alle fracties daar al een duidelijk beeld van hebben. Zullen we zeker nog meer van horen.

BuurtonderzoekGelukkig was de lokale politiek niet uitsluitend voorbehouden aan het college en de raad. De PvdA Hellevoetsluis was weer actief met gesprekken met de bewoners van de Melkweg en omstreken, en stond op een koude zaterdag met de Rode Burcht op winkelcentrum De Struyten. We zijn nu de resultaten van deze activiteiten aan het uitwerken, en zullen deze binnenkort publiceren.

Voornesteijn 330Ook zijn we in overleg getreden met de werknemers en bewoners van verzorgingstehuis Voornesteijn, en zullen dit zeer binnenkort voortzetten als de plannen van Careyn meer duidelijkheid bieden. Ook daar zult u binnenkort meer over horen.